Przewóz osób niepełnosprawnych – dofinansowanie, przepisy i podstawowe zasady

Przewóz osób niepełnosprawnych – dofinansowanie, przepisy i podstawowe zasady

Z pewnością wszelka pomoc osobom niepełnosprawnym w zakresie przywrócenia im zdolności do poprawnego funkcjonowania w społeczeństwie jest jak najbardziej na miejscu. Jedną z takich form wsparcia udzielanej dla Zakładów Aktywności Zawodowej przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest możliwość dofinansowania zakupu samochodów przystosowanych do ich przewozu, co w dużej mierze mieści się w szeroko zakrojoną akcję likwidacji barier transportowych.

Ubiegające się o dofinansowanie jednostki mogą liczyć nawet na 10 tys. zł do każdego miejsca dla osoby niepełnosprawnej. W przypadku poruszających się na wózkach inwalidzkich wysokość dopłaty zwiększa się do kwoty 11,5 tys. zł. Warto zwrócić uwagę, że dofinansowanie odpowiedniego do potrzeb samochodu sięga aż 85% kosztów jego zakupu. A więc jest o co się ubiegać, choć należy spełnić pewne warunki. Przede wszystkim wsparcie obejmuje nowe pojazdy – zarówno osobowe, jak i autobusy wyposażone w urządzenia odpowiednie do przewozu osób niepełnosprawnych. Dotyczy to również Zakładów Aktywności Zawodowej, które nie mają zobowiązań wobec PFRON, ZUS i US, a także nie mają specjalistycznych samochodów młodszych niż 5 lat.

Przewóz osób niepełnosprawnych – jakie wyposażenie samochodu zapewni bezpieczeństwo i wygodę jazdy?

Obowiązujące przepisy w zasadzie nie wskazują konkretnych rozwiązań w zakresie wyposażenia danego pojazdu, ale warunkiem jego dopuszczenia do eksploatacji jest konieczność zapewnienia osobom niepełnosprawnym bezpieczeństwa i komfortu podróży. A zatem zastosowane udogodnienia oraz urządzenia muszą być dopuszczone do eksploatacji. To jednoznacznie wskazuje, że powinny dysponować stosownymi atestami i homologacjami. Najczęściej samochody do przewozu osób niepełnosprawnych funkcjonują zgodnie z określonymi potrzebami obejmującymi takie wyposażenie jak m.in.:

  • specjalne systemy dla wózków inwalidzkich, w tym: aluminiowe najazdy teleskopowe antypoślizgowe, rampy najazdowe składane lub windy hydrauliczne,
  • podłogi wyłożone sklejką o wysokiej klasie wodoodporności i pokryte specjalną antypoślizgową wykładziną,
  • szyny zaczepowe do mocowania wózków inwalidzkich,
  • system 4-punktowy do unieruchamiania pasami wózków inwalidzkich oraz osób niepełnosprawnych (np. poprzez pasy szelkowe),
  • uchwyty przeznaczone dla pasażerów korzystających ze stałych siedzisk,
  • oznakowania informacyjne samochodu osobowego lub autobusu o przeznaczeniu pojazdu do przewozu osób niepełnosprawnych.

W powyższym zakresie warto sięgnąć do adekwatnych przepisów:

  • regulamin EKG ONZ Nr 107 (wymagania dla specjalnych pochylni przeznaczonych do wprowadzania wózków inwalidzkich),
  • regulamin EKG ONZ Nr 21, dyrektywa 74/60/EWG (wymagania dotyczące wyposażenia wnętrz pojazdów przeznaczonych do przewozu osób niepełnosprawnych),
  • norma ISO 10542-1: 2001 załącznik A (wymagania projektowe i eksploatacyjne dla mocowań szynowych wózków inwalidzkich w podłodze),
  • norma PN-ISO 7176-19 (wymagania projektowe i eksploatacyjne dla wózków inwalidzkich z możliwością unieruchamiania różnymi rodzajami mocowań).